Homeopathie

Hoe ontstond het verleden en heden van de Homeopathie

De Griekse wijsgeer Hippocratis die leefde van 470-377 voor Christus verkondigde al twee
belangrijke stellingen. Op dit moment wordt nog steeds één stelling in de homeopathie gehanteerd en toegepast. Het woord Homeo - pathie is afgeleid van het Griekse woord Homios wat gelijksoortig betekend en Phatos wat lijden betekend. Hippocratis bracht deze twee woorden naar buiten zijnde:

Ziekte ontstaan door invloeden, die op dezelfde wijze werken als geneesmiddelen.
De ziektetoestand wordt verdreven door de middelen die daarop gelijkende verschijnselen oproepen.

Het betekend dat de ziektetoestand wordt genezen door de middelen die op het ziekte gelijkende verschijnsel(en) oproepen. Men noemt dit het zogenaamde simila-beginsel, het uitgangspunt van de homeopathie. De verschijnselen van zo'n middel wordt ook een genees-middelbeeld genoemd. Er is nog een ander stelling en dat is dat klachten van een zieke worden genezen door middelen met een tegengestelde werking. Dit is een tegengesteld uitgangspunt bij allopathie. Hier wordt een ziekte onderdrukt zoals bijvoorbeeld met koorts, bij iname van aspirine wordt het onderdrukt.
Het is dus duidelijk dat Hippocratis het genezen van ziekteklachten duidelijk onderscheidde van bepaalde klachten. Al ruim 2500 jaar is de homeopathie een geneeswijze die de zieke behandelt en niet de ziekte.

Samuel Hahnemann welke leefde in de periode 1755-1843 heeft de homeopathie verder in ontwikkeling gebracht. Hij zette de gedachten van Hippocates om in het Latijns.
Het gelijke met het gelijkende genezen Similia Similibus Curentur.
Ziekte is dus een verstoring van het normaal functioneren van het lichaam en van de Geest. Een geneeswijze probeert dus het evenwicht te hestellen.
Hierbij maakt Homeopathie dus deel uit van een totale natuurlijke geneeswijzen. Basis van de totaalgeneeswijze is: Een leefwijze gebaseerd op voldoende lichaamsbeweging, rust en ontspanning. Gezonde voeding voor het lichaam, maar ook fysiotherapie, natuurlijke geneesmiddelen en acupunctuur.

Hahneman bleek al op 20 jarige leeftijd een intellectueel te zijn. Hij sprak op die leeftijd al 5 talen. Voor zijn verhuizing naar Wenen in 1777 studeerde hij nog twee jaar medicijnen in Leipzig. Eenmaal in Wenen werd Hahnemann opgeleid door dr. Von Quarin, een geneesheer die ervoor zorgde dat Hahnemann een aanstelling kreeg bij de rijke stadhouder van Transsylvanië. Hahnemann sprak toen tien talen.
Om grote armoede te voorkomen werkte hij een lange periode als arts, vertaler van medische boeken en wetenschappelijke onderzoeken. Tijdens het vertalen ontdekte hij iets over kinabast wat hem verbaasde. Kinebast werkt door de bitterstoffen tegen Malaria (Moeraskoorts), Hanhemann vond dat niet bevredigend en besloot om zelf met tussenpozen een behoorlijke hoeveelheid kinabast tot zich te nemen. Er kwamen al gauw rillingen, een ijkoudgevoel en koorts, de symptomen van malaria. Hij verkleinde zijn inname hoeveelheid kinabast en al gauw bleek dat de symptomen minder werden en zelfs verdwenen. Dit is de periode dat Hahnemann begon met soortgelijke proeven waarbij hij 80 % gebruik maakte van plantaardige natuurlijke stoffen. Hij naam ook proeven met minerale en dierlijke stoffen. Wel was het zo dat hij deze proeven deed op mensen en niet op dieren.

Het ontstaan van het basisprincipe.

Hier ontstond dus het basis principe van "het gelijke met het gelijkende genezen.
Hij had duidelijk ervaren dat een stof die ziekteverschijnselen bij gezonde mensen veroorzaakt, de zelfde verdunde stof deze ziekteverschijnselen bij zieke mensen kan genezen. In 1807 kwam ook zijn Organon der geneeskunst uit, een instructieboek voor artsen. Hahnemann legde hier alle beginselen uit van de homeopathie. Beginselen die heden ten dage in de homeopathie nog worden gebruikt. Hahnemann had op zijn oudere leeftijd een praktijk in Anhalt. Er kwamen uit heel Duitsland patiënten bij hem op bezoek. Op de leeftijd van 80 jaar trouwde Hahnemann met een Parisienne, hij verhuisde toen ook naar Parijs. 88 jaar is hij geworden en hij is tot zijn dood in Frankrijk actief gebleven met zijn artsenpraktijk.

De ideeën van Hippocrates en Hahnemann werden vrijwel niet meer toegepast voor de eerste wereldoorlog. Pas na de eerste wereld oorlog bloeide er weer een periode voor de geneeswijze van homeopathie op en deze is vandaag de dag nog steeds in groei en leidt nog steeds tot nieuwe ontdekkingen maar ook van de mogelijkheid complexenmiddelen toe te passen. Complexenmiddelen die samengesteld worden uit meerdere enkelvoudige homeopathische middelen. Na de tweede wereld oorlog ontwikkelde zich heel snel de allopathische ofwel reguliere geneeswijze. Vooral na 1960 zagen de allopaten in, dat er ziekten ontstonden die veroorzaakt werden door "het bestrijden" van de oorspronkelijke kwaal. Het was zelfs zo dat in de zeventiger jaren meer dan 10% van de patiënten bijwerkingcomplicaties kreeg. Vandaag de dag kennen we deze nog steeds, bijwerkingen van geneesmiddelen en bepaalde medische handelswijzen of negatieve gevolgen van onderzoek.
Wordt vervolgd. Lees alles over gezondZijn in www.denieuwedokters.nl